Tradycyjna sałatka warzywna

Bardzo ciężko namówić mnie na jedzenie sałatek. Robię je bardzo rzadko, w restauracjach nie zamawiam prawie nigdy. Są jednak takie klasyki, którymi – jeśli już sobie o nich przypomnę – mogę zajadać się bez końca.

Nie rozumiem wszechobecnej pogardy dla tradycyjnej sałatki warzywnej. Że niby komuna, że brzydka, że teraz już się tak nie gotuje, że tylko u cioci na imieninach. Ja ją uwielbiam i wracam do niej za każdym razem, kiedy zdarzy mi się ukręcić trochę sojonezu.

Składniki:
5 ziemniaków
5 marchewek
2 pietruszki
1 seler
1 spora cebula
1 puszka groszku
około 1/2 słoika ogórków konserwowych
sól
pieprz
ocet
sojonez – może być kupny majonez wegański, ale z doświadczenia wiem, że żaden nie pobije sojonezu Surri!

  1. Ziemniaki, marchewki, pietruszki oraz seler gotujemy w lekko osolonej wodzie do miękkości, po czym kroimy w kosteczkę.
  2. Siekamy cebulę oraz ogórki, dodajemy do pokrojonych warzyw. 
  3. Przyprawiamy solą (około 1 płaskiej łyżeczki), pieprzem (ja daję solidną łyżeczkę lub nawet łyżkę) oraz octem (około 4 łyżek).
  4. Dodajemy sojonez: na tę ilość około 1 szklankę.
  5. Mieszamy, jemy 🙂

Wersja bez marchewki, za to z kiełkami:

Ogóreczki chilli

Król imprez i dnia, który nieuchronnie po trudnej nocy w końcu nadejść musi. Gwiazda wieczorów spędzanych w towarzystwie, jak również tych samotnych, pełnych łez wylanych w różową podusię. Nieodłączny dodatek do kanapek i najlepszy przyjaciel w kryzysowej sytuacji zwanej potocznie: w lodówce tylko światło. Jeśli pijesz, nie pijesz, masz kaca, chcesz przez żołądek do serca, jesteś samotna, on zawsze Ci pomoże. Ogórek!

Ten przepis to hit, który krąży w mojej rodzinie od wielu lat. Zjadłam w życiu ogromne ilości ogórków chili a jako miłośniczka ostrych potraw, przyprawiam je jeszcze bardziej, niż wskazuje przepis. Na podaną ilość składników 2 łyżki chili sprawią, że ogóreczki będą pikantne, ale do zaakceptowania raczej dla każdego. Ja tym razem dałam 4 łyżki i to dla mnie idealny stopień pikanterii 🙂

Składniki:
2,5 kg małych ogórków gruntowych
4 łyżki soli
8 łyżek oleju
1/5 kg cukru
1 1/2 szklanki octu
2 łyżeczki chili (ja oczywiście daję 4 ;))
1 1/2 główki czosnku

  1. Ogórki myjemy, kroimy w słupki (wystarczy na 4 części, jeśli są małe). Zasypujemy solą i odstawiamy na 6 godzin.
  2. Po 6 godzinach odlewamy z ogórków wodę. Zagotowujemy ocet z cukrem i olejem i zalewamy odcedzone ogórki. Dodajemy chili oraz przeciśnięty przez praskę czosnek. Odstawiamy na 12 godzin. Całość mieszamy co jakiś czas, żeby ogórki równo pokryły się zalewą, powiedzmy co 2 godziny.
  3. Gotowe ogóreczki wkładamy razem z zalewą do wyparzonych słoików. 

Bób – ostatni dzwonek!

Choć bób lubię tak bardzo, że zjadam zwykle wyciągnięty prosto z wrzącej wody, to czasami staram się ćwiczyć moją cierpliwość i zostawić odrobinę do zrobienia czegoś wyjątkowego. Plan na wykorzystanie bobu był kompletnie inny, ale wieczorny głód sprawił, że zupełnie przypadkowo zmiksowałam pyszną pastę kanapkową. 

Lato rozpieszcza mnie kulinarnie. Przemykam między straganami, za każdym razem kupując więcej, niż jestem w stanie zjeść. Słodziutkie pomidory, szparagi, botwinka, maliny, morele, cukinie, marchewki… Po wypakowaniu zakupów w kolorze tęczy pozostaje mi zadzwonić do przyjaciółki z informacją, że jutro zje przygotowany przeze mnie obiad. Pomaga też zjeść pastę z bobu, dzieląc się przy tym cennymi uwagami, które pomogły mi udoskonalić przepis. Dziękuję 🙂

Składniki:
1/2 kg bobu
2 ząbki czosnku
1 mała papryczka piri-piri (ja dałam 1/4 habanero)
sok z 1 cytryny
otarta skórka z całej cytryny
1 posiekana szalotka
pęczek pietruszki
4 łyżki oliwy
sól do smaku

  1. Bób gotujemy w wodzie około 10 minut. 
  2. Połowę bobu obieramy z łupin, resztę zostawiamy w skórkach. Miksujemy w blenderze z pozostałymi składnikami. 
  3. Podajemy jako smarowidło do pieczywa, dip do warzyw, nachosów itp.

Pesto z rukoli

Nadchodzi taki dzień, kiedy zupełnie przypadkowo w Twoim domu pojawia się wystraszony i płaczący stwór. Do Stwora podchodzisz z sercem, ale z dystansem. Cierpliwie tłumaczysz, że tymczasowo może się u Ciebie zatrzymać. Po godzinie relacja pomiędzy Tobą a Stworem odrobinę się ociepla. “To nie Twoja wina, wiem wiem, też nie chciałeś u mnie wylądować. A może jesteś głodny?” Po spenetrowaniu pobliskiego marketu i zwierzęcych zakupach, którymi można by wyżywić całe schronisko, wracasz, karmisz Stwora a on po skromnym, spożytym w stresie posiłku trochę się uspokaja. Wybiera sobie poduszkę. Zasypia. “Chyba potrzebujesz imienia…” Wybrana przez Stwora poduszka od tej chwili należy już do niego. Na zawsze.

Mija rok od pojawienia się w Twoim życiu Stwora i z tej okazji gotujesz sobie makaron z pesto. Stworowi przy okazji też, bo to danie, które Stwór namiętnie wylizuje z Twojego talerza kiedy tylko odwrócisz wzrok. Oby więcej takich dni, takich dań, takich miłości… 
Po niewypale, jakim okazało się pesto z liści rzodkiewki, stawiałam cały czas na klasyczne pesto bazyliowe. Czasami pozwalałam sobie na szaleństwo w postaci dodania odrobiny pietruszki. O pesto z rukoli słyszałam już dosyć dawno i jak zwykle żałuję, że nie zrobiłam wcześniej. Uczta ludzie, uczta!

Rukolę od zawsze kocham i szanuję, ale ponieważ sprzedawana jest w porcjach zdecydowanie przekraczających moje możliwości, nadszedł czas na eksperymenty jak całe pudło rukoli wykorzystać. Pesto sprawdziło się idealnie! Radzę nie pomijać w przepisie płatków drożdżowych. Choć nie są niezbędne, to dodają serowego posmaku, który bardzo dobrze imituje smak parmezanu.

Składniki na 3-4 duże porcje:
około 80 g rukoli
50 ml oliwy
1/2 płaskiej łyżeczki soli
30 g orzechów nerkowca (zamiennie używam słonecznika)
1 łyżka soku z cytryny
1 ząbek czosnku
1 łyżka płatków drożdżowych
można dorzucić pęczek bazylii

Wszystkie składniki miksujemy i podajemy jako sos do makaronu/kanapek/pizzy.

Pasta z fasoli i słonecznika

Jestem miłośniczką pieczywa. Białego, ciemnego, pszennego, żytniego, drożdżowego i na zakwasie, z ziarenkami i bez. Z wegańskimi smarowidłami miewam jednak niestety poważny problem. W normalnych sklepach czasami trudno takie znaleźć a ceny tych dostępnych w eko-sklepach nieraz przyprawiają o palpitacje serca. Najłatwiej sięgnąć więc po wegetariański serek. Jedyne wyjście – zrobić pastę samemu.

Najbardziej lubię świeży chleb maczany w oliwie wylanej na talerzyk. Niestety, jest to niezbyt “wyjściowy” sposób jedzenia chleba. Czym w takim razie można posmarować kanapkę, którą zamierzam wziąć do pracy? Znalazłam mnóstwo przepisów na wyśmienite pasztety i pasty do smarowania pieczywa. Pasztety mają jednak jedną wadę: robi się je długo. Pasty natomiast można zrobić z niezliczonej ilości składników i zrobienie ich trwa zaledwie chwilę. Wystarczy po prostu wszystko razem zmiksować.

Mój wynalazek sprzed kilku lat to bardzo smaczna i szybka w przygotowaniu pasta z fasoli. Jej skład jest bardzo prosty a używając fasoli z puszki nie musimy nawet bawić się w jej moczenie i długie gotowanie. Przepis ponadto (jak większość moich dań) jest bardzo podatny na modyfikacje: można dodać 2 kawałki suszonych pomidorów, pasta będzie wtedy miała bardziej “wiosenny” smak. Można dodać również świeże lub suszone zioła, najlepiej tymianek oraz majeranek: wtedy z kolei pasta nabierze bardziej “pasztetowego” aromatu. Wybór należy do Was.

Składniki:
1 szklanka ugotowanej białej fasoli (lub z puszki)
3 łyżki słonecznika
1/3 łyżeczki gałki muszkatołowej
płaska łyżeczka chili
1/2 łyżeczki soli
6 łyżek oliwy
ząbek czosnku (bardzo malutki, nawet pół)

Wszystkie wymienione wyżej składniki wrzucamy do naczynia i miksujemy. Kosztujemy pastę i w zależności od naszych upodobań doprawiamy solą i chili. Dla mnie podane proporcje są idealne.

Smacznego 🙂

Pasta z tofu i suszonych pomidorów

Pasta z tofu i suszonych pomidorów – to absolutny hit, który od kilku dni jem codziennie na śniadanie. Prosta w przygotowaniu, przepyszna, przechowuję w lodówce około 4 dni. Zróbcie.

Składniki na kilkanaście kanapek:
1 opakowanie tofu (180 g)
około 10 płatków suszonych pomidorów z zalewy
4 łyżki zalewy z suszonych pomidorów – można zamiast tego dodać oliwę
szczypta soli
Moje suszone pomidory były z dodatkiem pestek z dyni, więc również wrzuciłam ich kilka do masy. Można również dodać np. dwie łyżki pestek słonecznika.

Wszystkie składniki miksuję przez kilka minut. W razie potrzeby dosalam. Wszystko 🙂